Имом Ғаззолийнинг "Дунё ва унинг ҳақиқати” асари инсонни ўткинчи ҳаёт сирларидан огоҳлантиради. Унда дунё зийнатларининг жилваланиши пардасида яширинган фано ва алдовлар, ҳою-ҳаваснинг ачинарли оқибатлари рад этилмас далиллар орқали исботланган. Муаллиф Қуръони Карим оятлари, саҳобалар ва тобеинлар ҳикматлари ҳамда фалсафий мулоҳазалари орқали инсонни уйғоқликка, қалб поклигига ва боқий саодатга чақириб, дунё молига маҳлиё бўлмасликка ундайди. Асар ўқувчини бир савол устида мушоҳада қилишга чорлайди: инсон дунёда неча кун меҳмон? Боқий саодатга эришиш учун фоний дунёда бани башар аҳли қандай ҳаёт кечирмоғи жоиз? Муҳтарам ўқувчи! Қўлингиздаги мазкур рисолада шу саволларга жавоб топа олган бўлсангиз, демак, сиз маърифат йўлидасиз!