Минг йиллардан буён бутун дунёда "Ҳужжатул Ислом" унвони билан улуғланиб келаётган Имом Абу Ҳомид Ғаззолийнинг асарлари Ислом дини моҳиятини барча нозик жиҳатларигача эътиборга олгани ҳамда тушунарлилиги билан ажралиб туради. Эътиқодий масалаларга алоҳида ҳассослик, меҳр-муҳаббат билан йўғрилган бу сифатлар, шубҳасиз, ўқувчиларни ҳам инсоннинг дунёга келишидаги илоҳий ҳикмат, яшашдан мақсад ҳамда вазифалари ҳақида чуқур ўйлашга ундайди. Алломанинг "Қалблар кашфиёти” деб номланган ушбу китобида ҳам Аллоҳ таолога доимо итоатда, қўрқув ва зикрда, севги-муҳаббатда бўлиш фазилатлари баён қилинади. Аллоҳ ва Унинг Расулини унутиш оқибатида шайтоннинг очиқ душман бўлиши, натижада инсон табиати ва ҳаётининг турли соҳаларида ҳалокатли ҳолатлар келиб чиқиши ҳақида таъсирли, жозибали ҳикоя қилинади. Асар Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг бутун умри сингари ибратли бўлган сўнгги кунлари ҳамда вафотларини баён этиш билан якун топган.