Hozir bir sariq gul topishi, yoniga oʼtirib qoʼshiq aytishi kerak: Men bagʼrimni tuproq dedim, aslida, tosh ekan, Toshga boʼlsa urugʼ ekilmas ekan. Endi bir sariq gul boʼlishi, yonida qoʼshiq kuylagan insonga qarab bir sheʼr aytib berishi lozim: Tosh tosh emasdur, bagʼring sening toshdur. Аyt, qanday yoqsin seni bu otash? Shu lahzada insondan gul hidi kelishi, uning yuzi xijolat boʼlganidan sargʼayib ketishi, gul ishq sababli yigʼlashi, gul insonga boqishi, unga yuzini koʼrsatishi, inson ham gulga boqishi kerak. Inson bilan gul birga boʼlishi, ortlaridan faqatgina qalb qolishi darkor.