Бугун фикрловчи инсон борки, ўз иссиқ танасида дунёнинг шиддат билан ўзгараётганини жуда яхши ҳис қилиб турибди. Айни дамда ўша инсон ўзгараётган дунёда эски дунёқараш билан яшашга уриниш ўзни ҳалокатга отиш билан баробар эканлигини ҳам теран англайди. Албаттаки, кечаги кундан, ота-боболаримиз қолдирган мероснинг ўлмас қисмидан воз кечилмайди, асло! Шу билан бирга фақат ўша меросгагина суяниб яшаб бўлмаслигини тан олмоқ фурсати аллақачон етган. Ўзгарган ва шиддат билан ўзгаришда давом этаётган бугунги глобал дунёда йўналишларни тўғри белгилаб олиш - давр талаби. Ҳатто ҳаёт-мамот масаласи, дейлик. Гап шу ҳақда.