1945 йилнинг 15 февралида Жорж Оруэлл вайрон бўлган Европа ҳаёти тўғрисида гувоҳ ўлароқ ҳикоя қилиб бериш учун ҳарбий мухбир сифатида Германияга йўл олди. Ушбу китобда унинг қирқинчи йиллардаги жаҳон уруши, унинг қиймати ва оқибатлари тўғрисидаги ёрқин ва чуқур мулоҳазалари илк бор жамланган. У 1936-1937 йилларда Испанияда франкочилар билан бўлган жангларда қатнашган пайтларидаёқ уруш унинг радио ҳамда газеталардаги чиқишларининг қоқ марказида эди. 1944 йилда Оруэлл оиласи билан яшаётган уй немис бомбалари билан вайрон этилди. Ғанимлардан нафратланиш учун ёзувчида сабаблар кўп эди. Бироқ, ўз публицистик ишларида у энг аввало келажак ҳақида ўйлайди ва барча инсонлар учун қонли урушнинг боши берк йўлидан ва парокандаликдан чиқиш йўлларини излайди. Ушбу китобга Оруэллнинг 25 та иши, жумладан, "Интиқом туфайли қотиллик", "Қасос жирканчдир" каби машҳур мақолалари ва Гитлернинг "Менинг курашим" китобига ёзилган тақризи киритилган.