Asar kapitan Artur Gastings nuqtayi nazaridan hikoya qilinadi. Puaroning o‘limidan so‘ng, u xat oladi, Erkyul Puaro o‘z xatida oxirgi ishi va ideal qotil haqida hamma narsani aytib beradi. Shuningdek, o‘z o‘limi sabablarini tushuntirib, Gastings xotirjam yashashini va hech narsada o‘zini ayblamaslikni xohlaydi. Romanda o‘sha mashhur, Puaro umrining oxirida artritdan azob chekkan, nogironlar aravachasida nogiron bo‘lib qolgan, ammo baribir o‘sha o‘tkir aql bilan nihoyat mukammal qotilni topadi. Bu qotil esa nihayatda uddaburon, Puaroning aqlidan kam emas, unga qarshi ayblovchi dalillarni topishning iloji yo‘q, chunki u boshqa odamlarning qo‘llari bilan qotillikni amalga oshiradi va ularni juda mohirona boshqaradi.