Qadrli kitobxon! Qo'lingizdagi kitobni mutolaa qilar ekansiz, go‘yoki qahramon tilidan aytilayotgan so‘zlar sizga bema’nidek, tuturiqsiz, jumlalar o’rtasida bog’liqlik yo‘qdek bo’lib tuyuladi. Ammo unday emas, asar qahramoni ham siz-u bizdek atrofimizda yashayotgan bir inson, biroq u ichidagi dardlarini, ichki kechinmalarini ro‘y-rost, boricha- aqliga, xayoliga nima kelsa, shularni o’z holicha tashqariga chiqaradigan, “Odamlar nima der ekan”, deya andishaga borib o’tirmaydigan bir “surbet”, ammo tom ma’nodagi bir Oshiq. Oshiqlik shu qadarki, shoir aytganidek, ham boshga g'am, ham ko‘zga nam keltirur. Axir ishq oshiqni ne ko‘yga solishini oshiqlargina tushunadi. Zotan, asar qahramoni aytmoqchiki: “Sevgi — biroz kurashmoq va o’rni kelganida yaralanmoqdir!” Ha, qahramonimiz ham sevgida yaralangan bir telba. Shu bois uning gap-so'zlari sizga telbanamo bo'lib tuyulaveradi. Aminmizki, asarni mutolaa qilish jarayonida siz ham qahramondek oshiq bo'lasiz, sevasiz-sevilasiz, o'rni kelsa, telba bo'lasiz. Axir ishq o'zingdan voz kechmoq emasmi?