Hovlidagi hamma kekirdagi yirtilgudek baqirardi. Posho bo'lsa, ko'krak tugmasini ham qadamay, vazmin odimlab, xonasi tomon yura boshladi. Yurganda ham viqor bilan yurardi. U odimlar ekan, vazifasini aʼlo darajada bajarish uchun davlatning harbiy libosini, taslim bo'lgan bir davlatning, so'zini o'tkaza oladigan kuchi qolmagan bir davlatning zobiti sifatida haqli ekanini taʼkidlardi. Mag'rur edi. Sharafini saqlab qola olgandi. Yurganda ham unda cho'l yo'lbarsining haybati bor edi.