Bu men. Qo‘lingizdagi asarni shunchaki badiiy to‘qima deya barini yashirishim yoki yolg‘on gapirish... kulguli. Unga o‘z hayotimning mendan Meni olib qo‘ygan murakkab davrni jo qildim. Yo‘qotish haqida gapirish og‘ir... Bu haqda yozib dilni bo‘shatmoq yechim. Men bunga urinib ko‘rdim va yengaman deb yengilganimni, balki mag‘lublikda g‘olib bo‘lganimni ham sezmay qoldim... Bilasanmi, o‘zing uchun olam go‘zalligini qandaydir muhim narsadan judo bo‘lmay turib qayta kashf qilish mumkinmas. Yo‘qotganing o‘rnida tubsiz va bo‘m-bo‘sh jarliklar qoladi. Ularni to‘ldirishga urinarkansan, hayotni kuchliroq qadrlashga o‘rganasan. Yo‘qotganlarimiz bizga qayg‘u va azob emas, sinov bo‘laqolsin... Yaratgandan shuni so‘ra!