2014 йилда машҳур Белорус ёзувчиси, публицист адиба Светлана Алексиевич адабиёт соҳасида шу китоби учун халқаро Нобел мукофотига сазовор бўлган эди. Китобдаги қаҳрамонлар кечинмалари маълум бир воқеа асосига қурилмаган. Воқеалар асосан, суҳбат, савол-жавоб тариқасида жонланган. Ёзувчи бу асарида ўзи суҳбатда бўлган 500 нафардан зиёд Иккинчи жаҳон уруши қатнашчилари — аёлларнинг қалб кечинмаларини баён этган. Уларнинг ичида оддий пиёда аскардан тортиб, унвони баланд аёл ҳарбий хизматчиларнинг эсдаликларигача бор. "Урушда ярим инсон, ярим йиртқич бўлишинг керак. Бу ҳақиқатдан ҳам шундай...Бошқа йўл билан тирик қолиш имкони йўқ. Фақат инсон бўлсанг тирик қолмайсан."  "Аёлларга хос иш билан шуғуллангимиз келарди. Мана шу етишмас эди бизга..." "Тасаввур қилинг-а ҳомиладор аёл мина олиб юрса...Ахир у фарзанд кутарди...У ҳам севарди, яшашни истарди. Албатта у ҳам қўрқарди."