O‘g‘lim! Haq taolo senga xayrli va barakali umr bersin. Lekin haqiqat shuki, o‘lim bor! O‘limni juda uzoqda, deb o‘ylaymiz. Ammo u juda yaqinda. To‘satdan keladi. "Hali eshikni taqillatmading, nimasi bu shoshilish?" deysan, befoyda... Kutgan javobingni ololmaysan. O‘lim farishtasi "Xato qildik, kechir, keyin kelamiz", demaydi. Chorasiz taslim bo‘lasan. Har bir o‘lim kutilmagan o‘limdir. To‘satdan keladi o‘lim xabari. Lekin biz insonmiz, o‘lim haqiqatini unutamiz, vaqtni behuda sarflaymiz. Faqat vaqtnimi? Tugaydigan faqat vaqtmi? Yo‘q. Masalan, insoniyligimizni, qadr qimmatimizni, hurmatimizni, sevgimizni zoye etamiz. Vaholanki, to‘satdan keluvchi kelmasidan tartibga kelib, vaqtimizni qadrlasak, insoniyligimizni mustahkamlasak... Muhabbatimizni orttirib, ko‘paytirsak, qanchalik go‘zal bo‘lar edi, shunday emasmi?.. Bilol Kemikli