Efraim Sevela – sobiq sho‘ro yozuvchisi, lekin umrining so‘nggi yillari Amerika Qo‘shma Shtatlarida va Isroilda kechgan. Qo‘lingizdagi qissa sovet tuzumining so‘nggi yillarida yozilgan bo‘lib, unda yuksak mahorat bilan bu tuzumning turli-tuman nuqsonlari ochib berilgan. Qissa jiddiy masalalarga bag‘ishlangan bo‘lsa-da, hazil-mutoyibaga, yumorga, kinoya va pichinglarga juda boy. Qisqacha aytganda ham kulasiz, ham yig‘lagudek bo‘lasiz. «Gap kelganda otangni ham ayama» deganlaridek, muallif qissaning biron o‘rnida soxta pafosga berilmaydi, quruq va puch tasvirdan, balandparvoz gaplardan qochadi. Bu esa qissaga o‘ziga xos rang va joziba bag‘ishlaydi va maroqli (bir tekisda ravon va tez) o‘qiladi. Zamonaviy so‘zlashuvda, mantiqsiz, kulguli va noodatiy vaziyatlarda qo‘llaniladigan «To‘xtating samolyotni, tushib qolaman» iborasiniing kelib chiqishi, mana shu asar nomiga taqalsa ne ajab.