Men bilan sira ishi bo'lmaydigan hayotda nafas oldim. Menga umuman qiziqmaydigan manzillarda go'yo yonimda birov bordek yurdim. U uchun kuylar tanladim. Qo'llarini tutdim. Albatta, baxt haqida gapirishni ham juda istardim. Ammo menga o'xshaganlar, ya'ni dard chekayotganiga hech kimni ishontira olmaganlar baxtga olib boradigan yo'lni yoddan chiqarishadi. Chunki meni tik tutgan oyoqlarim ostidagi toshni bila turib hayotimdan tortib olishdi. O'zimning ustimga quladim. Shuncha muddat unimni chiqarmaganimdan barcha ovozlar ichimda yig'ildi. Endi men hatto shamolning villashiga ham havas gilaman...