Zohiran kitob faqat shaxmat haqida yozilganday tu-yulsa-da, o'yindan boshlang"ich tushunchasi bo®Imagan har qanday odam uni hech bir giyinchiliksiz o qiy oladi. Asardagi jiddiy bir savol - «AYOL KISHI TABIATAN JAHON DARAJASIDAGI SHAXMATCHI BO'LA OLADIMI?» degan savoldir. Bu shunday o'yinki, kishi uni haddi a'losida o'ynashi uchun keragidan ziyod tajovuzkor bo'lishi kerak. Ba'zilar bu o'yinda shohni halok etish evaziga g'alabaga erishilishi vajidan shaxmatni Shoh Edipning qayta sahnalashtirilishiga mengzaydilar. Shunday ekan, ayol kishi bunday sinovga qay yo'sin javob bera olardi? Muallif mazkur muammoni yechishning oqilona yo'lini tanlaydi: avtohalokat tufayli ota-onasidan erta ayrilgan yosh go'dak yetimxonadagi zahmat to'la hayotga mahkum qilinadi va aynan shu sabab Elizabet Harmonning qalbida odamlarga nisbatan nafrat paydo bo ladi. Kitob nihoyasiga yetar ekan, Elizabetning taqdiri borasidagi o'ylar ko'nglimni cho'ktirmasligini istardim. Sababi boshqa ko'plab shaxmat daholarining ham hayot yo'llari qoniqarli darajada emas. To'g'ri, ularning shon-shuhratga ko'milgan paytlari bo'ladi, ammo bunday sururli lahzalarning umri juda qisqa. Biroq biz Elizabetni anglay olamiz. Mana shuning o'zi ham «Qirolichaning yurishi»ning to'laqonli joziba kasb etishiga bir sababdir.