"Men sharmandalikka to'la hayot kechirdim. "Inson hayoti" deb ataladigan tushuncha hagida hech ganday tasavvurim yo'g. " "Insonlikdan mosuvo" romanining gahramoni o'zini butun umr mag'lub va omadsiz his giladi. Oba Yodzo nomli bu obraz tashqi tomondan oddiy hayot kechirgandek ko'rinsa-da, aslida odamlarni tushunishdan, ularga moslashishdan butunlay ojiz edi. Uning atrof-muhit bilan til topishga urinishlari bolalikdan boshlanadi, maktab davrida esa bu giyinchilik yanada kuchayib, uni ichki iztiroblarini yashirish uchun "masxaraboz" nigobini taqishga majbur qiladi. Ulg'aygach bular uni bir necha bora muvaffaqiyatsiz o'z joniga gasd gilish yo'liga olib keladi. U hissiyotlarga berilmasdan, hayotning shafgatsizliklarini, qisqa lahzalik insoniy mehr va iliglikni nihoyatda samimiy tarzda gayd etadi. Yarim avtobiografik bo'lgan bu asar - Dazaining so'nggi va eng mashhur romanidir. Yozurchi o'z asari orgali urushdan keyingi Yaponiyadan tortib, texnologiyaga asoslangan zamonaviy jamiyatgacha bo'lgan davrning yoshlar ruhini ifodalaydi. Bugungi kunda ham Yaponiya adabiyotida eng ko'p o'giladigan o'nta kitobdan biri bo'lib kelmogda. "Insonlikdan mosuvo" - shaxsning jamiyatdan ajralib golishı, ichki iztirob vu begonalashuvini yorituvchi kuchli adabiy usar.