Markes o'zining bu kitobi haqida shunday yozadi: «Yozganlarimning ichidan «Yolg'izlikning yuz yili» romanini chiqarib, yoqib tashlagan boʻlardim. Men bu kitobni yozganimdan uyalaman, chunki menga ma'lum sabablarga ko'ra, uni yaxshilab yozishga vaqt yetmadi». Ammo yozuvchi o'zidan qanchalik ko'ngli toʻlmasin, asar dunyo adabiyotida tub burilish yasadi. Chunki Markesgacha insoniyatni muqarrar yolg'izlikka giriftor qilgan baxtsizlik sabablari hali adabiyotning bosh mavzusiga aylanmagan edi. ...Makondoda, dastlab, hamma o'zaro teng, baxtli-saodatli toʻkin-sochin dasturxon atrofida farovon hayot kechirishadi... Biroq bunday dorilamon kunlar uzoq davom etmaydi. Makondoni nafaqat nafs balosiga yoʻliqish, balki ishratparastlik, tiyiqsiz shahvat balosi, axloqsiz munosabatlar zulmatga aylantiradi. Kitobxon nazarida avval boshdan jannatmonand yurt sifatida tasavvur uyg'otadigan Makondo fuqarolari bora-bora boshqacha hayot tarzi bilan yashashni xohlab qoladilar: ularga endi o'zlari makon tutgan yer torlik qiladi, ozodlik, hurlik istab qoladi qalblari. Alaloqibat esa tabiat in'om etgan baxtdan yuz o'girish ularga qimmatga tushadi, itoatsizliklari oqibatida muqarrar yolg'izlikka hukm qilinadilar.