Xalqimizning iste’dodli adibi Ulug‘bek Hamdamning ushbu asari — “Sabo va Samandar” romanida eng muqaddas, eng ulug‘, eng azobli, eng shirin va hozirgi dunyodagi ba’zi insonlarni tan olib, ba’zilari tan olmaydigan yoki shunchaki nazariga ilmaydigan, borgan sari yo‘qolib borayotgan, insoniyat yaratilganidan to bugungi kuniga qadar hamroh-u hamroz bo‘lib kelayotgan tuyg‘uni — "asrlarni yig‘latgan sevgi”ni tarannum etadi. Asarni o‘qir ekansiz, "Layli va Majnun", "Romeo va Julyetta" ko‘z o‘ngingizda gavdalanadi. Nodir va Nilufar, Sabo va Samandar orasidagi sevgi-muhabbat shunday tasvirlanganki, Layli va Majnun, Romeo va Julyetta bir-biriga qanday talpinsa, qay holda bir-birini suysa, Nodir va Nilufar, Sabo va Samandar ham bir-birini shunday sevadi, ardoqlaydi.