Jamiyat misoli o‘rmonga o‘xshaydi. Unda turfa daraxtlarni, ya’ni turfa odamlarni uchratish mumkin. Biron nuqsonsiz qad ko‘targan, ko‘rkam, barglari yashnagan yoki shirindan-shakar meva tukkan daraxtlar kishi bahri dilini ochsa, qiyshiq o‘sgan, biror qismi qurib qovjiragani yetmagandek, atrofdagilarga zarar yetkazadigan daraxtlar ko‘ngilga g‘ashlik soladi. Yana ayrim daraxtlar borki, og‘ir darddan qaddi bukilib qolgan, deyish mumkin. Daraxtning ko‘rkam yoki nuqson bilan bo‘y cho‘zishi uning ildizlariga bog‘liq. Ildizlar ham odamzotdagi ijobiy va salbiy xislatlarga o‘xshaydi. Sog‘lomlari yer ustidagi tanasiga quvvat bersa, churiklari o‘sha tana qovjirashiga sabab bo‘ladi. Mashhur adibimiz Pirimqul Qodirov chinakam insonga qanday mustahkam ildizlar kerak bo‘lishini „Uch ildiz" asarida hayotiy voqealar bilan tasvirlagan. Kitobxon muallifning mahorati va u keltirgan majozlarni idrok etib, ijobiy xulosa chiqara olishiga ishonamiz.