Odam o‘zini samimiy, rost tutmasa, yolg‘on so‘zlasa, o‘zi sezmagan holda ezilib, stulga yopishib, nimadandir yashirinmoqchiday, hatto o‘zining gapidan o‘zi qo‘rqqanday harakat qiladi. Agar odam xatarni his qilsa, o‘z fikri, gapi, g‘oyasiga ishonchi bo‘lmasa, bu uning tashqi ko‘rinishida aks etadi. Bunday kishilar xiyol egiladi, ba’zilari boshini bo‘yin ichiga tortadi. “Toshbaqa” shaklini olayotgan kishiga nazar soling. O‘zini noqulay sezadi, ochiq joyda yashirinishga urinadi. Bu noqulaylik va xatardan cho‘chish belgisidir. Kitob insonning ana shunday sirli holatlari va bu holatlarning tahliliga bag‘ishlanadi.