Yirik shahar megapolisda yarim tun. Son-sanoqsiz odamlar bir joyga yig‘ilgan "arilar uyasi", osmono‘par imoratlar, yaltir-yultur reklama, turnaqator ulovlar, ilonizi asfalt yo‘l-u temir yo‘llar, chang-u g‘ubor, shovqin-suron bari qorishib, chatishib ketgan olachipor makondagi kunduzgi yugur-yugur-u, g‘imir-g‘imir tinib, qorong‘i tushgach, atrofga g‘alati, sirli sokinlik cho‘kadi. Yapon adibi Haruki Murakami qahramonlari yoshgina yigit va qizlar olatasir, talato‘p muhitga ko‘nikolmagan, millionlar shahridagi yolg‘iz qalblar shu zimistonda ko‘cha kezib, suhbat qurib, dardlashib, o‘zlarini qiynagan, uyqu bermagan savollarga javob topishga, zohiriy, botiniy chigallarni yechishga intilishadi. Mehr-oqibat, zulmu-zo‘ravonlik, befarqlik, sabr-toqat, ro‘yo va chin qorishiq tun pardasi ostida katta shahardagi kichik odamlar taqdiri, o‘y-xayollari, orzu-armoniga sherik bo‘larkansiz, yorug‘lig-u zulmatning ham turfa tusda, rangda, shamoyilda namoyon bo‘lishidan hayratlanasiz.