Taqdir insondan voz kechmaydi. U har on qayta va qayta yozilaveradi. Shunday paytlar boʻladiki: "Bu ishni qilmayman", - deysiz-u, lekin qilishga majbur bo'lasiz. "Endi bunga chiday olmayman", - deysiz-u, ammo, baribir, chidaysiz. "Endi aslo seva olmayman", deysiz-u, biroq yana sevasiz. "Voz kechib ketolmayman", - deysiz-u, lekin bir lahzada voz kechib keta olasiz. "Oʻldim", - deysiz-u, ammo yashashda davom etasiz.